سطح 4
سطح مقاومت در برابر آتش ساختمانهای اسکلت فلزی معمولاً به چهار سطح تقسیم میشود و سطح خاص به ماهیت کاربری ساختمان، خطر آتشسوزی و عملکرد احتراق و حد مقاومت در برابر آتش اجزا بستگی دارد. ساختمان هایی با سطح مقاومت در برابر حریق سطح اول معمولاً از سازه های بتن آرمه یا سازه های مخلوط متشکل از دیوارهای آجری و سازه های بتن مسلح تشکیل شده اند. ساختمانهای دارای سطح مقاومت در برابر آتش سطح دوم شامل سازههای مختلط متشکل از خرپاهای سقف سازههای فولادی، ستونهای بتنی مسلح یا دیوارهای آجری هستند. ساختمان هایی با سطح مقاومت در برابر آتش سطح سوم معمولاً سازه های چوبی آجری هستند که از سقف های چوبی و دیوارهای آجری تشکیل شده اند. برای سازه های فولادی، سطوح مقاومت در برابر حریق آنها نیز به این چهار سطح تقسیم می شود، که مستلزم استفاده از مصالح ساختمانی مقاوم در برابر آتش است که مطابق با مقررات و اجزای مربوطه که عملکرد ناپایداری را در یک دوره زمانی معین مطابق با دسته بندی های مختلف خطر آتش نشان می دهد. هنگام وقوع آتش سوزی از عملکرد ایمنی خاصی اطمینان حاصل کنید. 12
علاوه بر این، بر اساس «آیین نامه حفاظت در برابر حریق طراحی ساختمان»، سطح مقاومت ساختمان در برابر آتش با توجه به عملکرد احتراق و حد مقاومت در برابر آتش اجزای ساختمان (مانند تیرها، ستون ها، دال های کف، دیوارها و ...) تعیین می شود. ساختمان هایی با سطح مقاومت در برابر آتش در سطح اول بهترین مقاومت در برابر آتش را دارند، در حالی که ساختمان هایی با سطح مقاومت در برابر آتش سطح چهارم مقاومت نسبتاً ضعیفی در برابر آتش دارند. در کاربردهای عملی، استانداردهای طبقه بندی سطح حفاظت در برابر آتش برای سازه های فولادی به اطمینان از ایمنی جان و مال کمک می کند.